"yeniyıl çoşkusu" konulu bir kompozisyon da yazalım oldu olacak.

 

“Yeni yıl geliyor” değildir benim için.

“bir yıl bitiyor”dur daha ziyade.

O sebeple sevmem ben yılın bu zamanlarını.

Yeni yıl coşkusu diye bişey hissetmem.

31 aralık 2006 gecesi yatmamla, 01 ocak 2007 sabahı kalkmam arasında bir değişiklik olmamıştır zira. Aynı hayat, aynı ben, aynı para, aynı bilgi, aynı bakış açıcı, aynı ev, aynı iş, aynı hayat kısacası.

Eeee... niye seviniyorum ben tarih atarken bir rakamı farklı yazıcam diye?

Değişiklikse istediğim, “kendime yeni bir ben lazım” sa eğer, niye yılın bitmesini bekliyorum. O kadar mı çok vaktim.

Yok değilse, zaten memnunduysam herşeyden, 2007’den ne medet umuyorum?

Diyelim 2006 rezaletti, başıma gelmedik melanet kalmadı. Eeee.. 2006 kapısı diye bişey mi var, uğursuzlukların yüzüne kapıyı kapatıcam, bu yana geçemiycekler mi? Oh kurtuldum mu diycem.

Eğlenmek arzusundaysam mesela, niye herkesin aynı moda gelmesini bekliyorum. Çıkacaksam dışarı, o akşam özellikle çıkmam. (şey gibi yani, çok moda olan şeyleri giymem, çok reklamı yapılan filmlere koşmam, en çok satanlar listesinden kitap okumam, moda yerlere gitmem falan. Cinsim napiyim!)

Ama söz meclisten dışarı arkideşler.

Yoksa böyle “heyooo, yaşasın.. yeni yıl, yeni yıl” diyenlere de aferim yani. Kişinin kendini motive etmesinden güzel ne var.

Dedim ya ben cinsim. Tersim biraz. “Yılbaşı kutlaması” değil de “yılsonu uğurlaması” mantığında bişeyler yapmak adetten olsaydı, o zaman da yine aynı şekilde “e bitiyorsa ne olmuş. neyi uğurluyoruz ki” diye söylenecektim.

Böyle bir “üüüf” modunda olmam da şundan:

Şirketimizin sevgili insan kaynakları yılbaşı eğlencesi tertip etmiş. Perşembe akşamı bir bara gidilip eğlenilecek,içilecek, çoşulacakmış. (bak seeeeeenn... insan kaynakları bi işe yararmış demek. Hayır başka bir icratını görmedik de)

Aman da ne güzel diyebilecek bir dolu insana rağmen, ben resmen Perşembe akşamına gıcık bir mesai konmuş duygusu yaşıyorum. İstemiyorum yahu, zorla değil ya! (lafın gelişi dedim bunu. Yoksa basbayağı “zorla” yani.) eğlenmek için, seçim yapabildiğim arkadaşlarımı tercih ederim ben. Mecburiyet hasıl olmadan da görüşmek istediğim kişilerle eğlenirim ben. Zaten hergün en az 8 saat beraber çalıştığım kişilerle poz sınıfından sırıtıp, eğleniyormuş gibi davranmak istemiyorum kiiiiii.......

 

Ay içim sıkıldı. (-yine mi? –evet yine noolmuş?)

 

 

 

 

 

Yorum Yaz